Kids for Uganda www.uganda.be

 

 

 

 

 

 

 

In een notendop
Historiek
School project
Hospitaal project
Petekindje
Dagboek
Activiteiten
Actualiteiten in Uganda
Persberichten
Project KHK
Giften
Vrijwilligerswerk
Link
Sponsors
Contact
Home

OEGANDAREIS   2009    van  6 tot 18 juli

We waren met z’n vijven : Agnes, Myriam en Leon met zoon Kris en diens vriend Dieter.

Gezien het ‘korte verblijf’ in Nkozi, hadden we de eerste week de handen vol om onze opdrachten zo goed mogelijk te vervullen.

De fotosessie was heel plezierig : een nieuwe foto maken van al onze 120 petekindjes was een avontuur op zich. Mooi, hoe elk kind om beurt kwam ‘poseren’ voor z’n meter/peter. Niet gemakkelijk toch, de meeste kinderen zijn zenuwachtig voor de camera.

Er werden ook contacten gelegd met de nabij gelegen middelbare school : St. Mary’s. Is een overstap naar het middelbaar onderwijs mogelijk voor onze petekinderen van de 7e klas ?

We hadden directeur, brother Herman gevraagd een aantal huisbezoeken te regelen bij kinderen van het sponsorschap waar Kids for Uganda nog nooit geweest was. En of hij dat goed geregeld had : dit was een onvergetelijk avontuur ! Herman had een tiental bodda-bodda’s (= taxi-brommers) gehuurd om grote afstanden te overbruggen. Het gaf ons ook een goed idee hoe ver vele van onze leerlingen moeten lopen om op school te geraken !

We hadden ook nog een zeer officiële ‘meeting’ met wat je hier te lande de ‘inrichtende macht’ van de school zou noemen :
- De Bannacaroli Brothers onder wiens vleugels de school mag ontwikkelen.
- Onze aller Lawrence Ssembatya, contactpersoon die de bouwwerken en het
  het bestuur van de school  voor ons coördineert en in goede banen leidt.
  Zonder deze grote vriend staan we nergens !                     
- Ook brother Herman was op de afspraak : hij volgt uur na uur de directie op
  van het dagelijkse leven op school. Hij kent z’n leerlingen : van elk van onze
  petekinderen weet hij het levensverhaal te vertellen !  

Ondertussen hebben Leon, Kris en Dieter hun steentje bijgedragen op de werf !
Er wordt momenteel hard door gewerkt aan het laatste grote gebouw met eetzaal en keuken in het kelderverdiep, 3 klassen op het gelijksvloers en nog eens  3 klassen op het eerste verdiep. Onze mannen hebben hard hun best gedaan om de funderingen tot een goed einde te brengen. Bedoeling is de klassen te ontdubbelen tot parallelklassen zodat het aantal leerlingen per klas de 40 leerlingen niet overschrijdt wat de kwaliteit van het onderwijs uiteraard ten goede komt.

Op de vooravond van ons vertrek zijn we er nogmaals op uit getrokken met ons foto-apparaat : we hebben immers heel wat scholen in ons meter/peterbestand. Elk van die scholen sponsort 3 tot 5 kinderen. Een ‘groepsfoto’ voor elke school werd digitaal vastgelegd.
Brother Herman trok opnieuw een drietal uurtjes uit om ons zoveel mogelijk te vertellen over de achtergrond, de moeilijkheden thuis en de schoolvorderingen van elk petekind. 
Na dit zaterdags bezoek kregen we op het domein van de school ook nog ongeziene beelden van de ‘wekelijkse was- en poetsbeurt’ van het internaat !

Oeganda, de parel van Afrika, dat wilden we onze twee twintigers wel eens laten zien ! De tweede week hebben we dus een rondreis dwars door Oeganda gemaakt. Het moet gezegd : Oeganda is wonderbaarlijk kwa natuur en verscheidenheid. We bezochten een aantal parken waaronder we ons ‘Mburo Lake’ graag zullen herinneren. De ‘Lodges’ voor de gasten zijn ongelooflijk mooi in het landschap geïntegreerd. Je slaapt er in ‘overdekte tenten’, midden het park.
De ‘Chimp viewing’ in Fort Portal zal nog lang in onze herinnering nazinderen : in het regenwoud op zoek gaan naar een familie champansees .... maak je niet alle dagen mee ! O.k., je kan de dieren van kortbij in de zoo bewonderen maar hen gadeslaan in hun natuurlijke habitat is onovertroffen !

Een bezoek aan de hoofdstad Kampala alvorens het vliegtuig huiswaarts in te stappen, was ook een must. Het moet gezegd : Oeganda is een bezoek overwaard !!!

Myriam en Leon, Kris, Dieter ... we zijn Agnes alle vier heel dankbaar, voor de onvoorwaardelijke vriendschap tijdens deze reis maar ook om haar organisatietalent, haar ervarenheid in de nu wel gekende ‘Nkozi-reizen’ en haar onmetelijk grote ‘hart’ voor de kinderen van Nkozi.

Myriam

vzw Kids for Uganda

IBAN: BE36 3300 5858 1081
BIC: BBRUBEBB

Naar boven